Naar inhoud

Virtuele wandeling door Vilvoorde - Park Drie Fonteinen

Park Drie Fonteinen

Het Park Drie Fonteinen is zowel voor Vilvoordenaars als voor mensen uit de wijde omgeving altijd een ideale wandelplaats geweest.

Het park dankt zijn naam aan een fontein die werd opgericht na de aanleg van het kanaal Brussel-Rupelmonde in 1561 om te voorzien in drinkwater voor de schippers. Deze fontein omvatte een waterbekken dat gevoed werd met bronnen en een fontein met 4 waterstralen.
Omdat de schippers bij het naderen van de fontein maar 3 van de 4 stralen konden zien, werd het domein door hen de "Drie Fonteinen" genoemd.

park Drie FonteinenDe oorsprong van het park zelf is veel later te situeren, meer bepaald op het einde van de 18de eeuw. Jan Walckiers van Galmaarden, een Brussels bankier, kocht hier toen een groot aantal eigendommen. Op één van zijn eigendommen bouwde hij een kasteel, dat tijdens de Tweede Wereldoorlog platgebombardeerd werd.
Toen het park in 1956 door de stad Vilvoorde aangekocht werd, was het al een mooi aangelegd park, circa 50 hectaren groot, met een pracht van een Engelse landschapstuin.

Tussen de oranjerie (nu Brasserie de 3 Fonteinen) en de plaats waar het kasteel vroeger stond, werd de huidige Franse tuin aangelegd.
Waar eens de moestuin van het kasteel lag, richtte het stadsbestuur een dierenweide op met neerhofdieren.

Het uiterst noordelijk deel van het park werd voorbehouden voor sportaccomodatie. Vanop de Vuurkruisenlaan kan je de voetbalvelden, de tennisterreinen en de tartanpiste al zien.
Aan de speeltuin, waarvan de ingang geflankeerd wordt door twee leeuwen die vroeger aan de hoofdtoegang van het domein stonden, staat een u-vormige hoeve met vooraan een jachtwachtershuis. Op de binnenkoer treft men een oude waterpomp aan en een schandpaal.
park Drie FonteinenDe dienst die instaat voor parken en plantsoenen is hier gehuisvest.
Even verderop zien we het koetshuis en de paardenstallen met een grote, afgesloten binnenkoer. Nu vinden er regelmatig culturele evenementen plaats.

Op het einde van de Franse
tuin ligt een prachtige dreef naar het gehucht Koningslo, de vroegere hoofdingang van het park. De dreef heeft een lengte van ongeveer 1700 m, waarvan de eerste helft werd aangeplant met rode beuken. Na de holle weg volgt een aanplanting met paardekastanjes.

Langs de keurig onderhouden grasvelden en vijvers, door de dreef en de holle wandelwegen, is het heerlijk wandelen.